Taroudannt 19- 21 mrt 2011
 
Van M’Hamid naar Ouarzazate (waar we anderhalf uur de tijd hadden om te lunchen bij ons favoriete lokale tentje) en van daaruit naar Taroudannt. Tot nu toe hadden we steeds lokale bussen genomen, maar in Ouarzazate besloten we een luxe toeristenbus te nemen, zodat we op tijd in Taroudannt aan zouden komen. En voor het eerst hadden we pech onderweg. Panne met de nieuwe Volvo touringcar! Hebben we 5 uur stilgestaan aan de rand van de woestijn, maar er was gelukkig nog wel een winkeltje open…
We kwamen pas laat in de avond aan in Taroudannt.
 
 
 
  
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
  
 
Ook Taroudannt is een oude ommuurde stad, maar naast de vele leuke souqs (markten), waar Charlotte een prachtig kleed heeft gekocht, was deze stop voor ons vooral een memorabel bezoek aan de wekelijkse openlucht markt.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Het is lastig te omschrijven wat nu de sfeer van deze markt was, het is vooral met foto’s wat duidelijker te maken. Op moderne technieken na was er bijna alles te koop, het is duidelijk een plek waar het platteland de stad opzoekt, boeren en boerinnen die hun waar komen slijten. Een heerlijke ervaring, want we waren hier absoluut geen wandelende portemonnee, wat in het centrum van Taroudannt absoluut wel het geval was.
 
 
 
 
 
 
 
 
   
In de stad zelf hadden we inmiddels een paar ‘vrienden’ gemaakt; drie lokale mannen, waarmee we respectievelijk Engels, Duits en zelfs Nederlands konden praten. Samen met de groeiende Arabische woordenschat van Charlotte en een aantal woorden Frans een mooie mix van talen, en op de laatste dag hebben we binnen 5 minuten in 3 verschillende talen uit kunnen leggen dat we eerst gingen ontbijten en pas dáárna naar hun winkeltje zouden komen kijken.

Maybe, maybe, dan! Enshallah!

Kijken, kijken, niet kopen!