Johannesburg 10- 13 nov 2015
 
Ook wel Jo’burg of Jozi genoemd, deze stad met criminaliteit, lieve mensen, stinkende smog, lekker eten, vuil op straat en een rijke historie.
Veel tegenstrijdigheden, vooral het leven op straat vind ik erg aantrekkelijk aan deze grootste stad van Zuid Afrika.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ik had nog twee dingen die ik me van tevoren had voorgenomen om te gaan bekijken; het Apartheidsmuseum en The Cradle of Human Kind. het laatste bleek erg lastig, als je geen eigen vervoer hebt. Er gaat geen openbaar vervoer naartoe en het is te ver (en te duur) voor een taxi. Maakt niet uit; volgende keer…
 
Minibustaxi’s gingen wel naar het Apartheidsmuseum, zo’n 5 kilometer ten zuiden van de stad. Indrukwekkend en af en toe kippenvel. Ik was onder de indruk en dat gebeurt me niet altijd met musea. Ik verwachtte een heel erg anti-apartheid stemming, maar de feiten werden gepresenteerd als feit en niet als mening. En dat vind ik krachtig.
 
De filmpjes van miljoenen mensen die de straten op gingen om te zingen en te dansen voor vrede… Wow! En de Klerk wordt zelden vernoemd, maar hij is ook een van de helden van de revolutie. Zodra hij aan de macht kwam heeft hij bijna direct Apartheid afgeschaft en daar was ook veel moed voor nodig.
 
 
 
 
Ik was wederom onder de indruk van het minibus-taxi-systeem. Niemand vraagt om geld, de passagiers geven automatisch het juiste bedrag aan de chauffeur en geven netjes door waar ze naartoe willen. geen onvertogen woord heb ik de afgelopen 3 weken gehoord. ‘3-8-1-11’, zei een man tegen me, en gaf me een briefje van 50 Rand. Ik gaf het door aan de chauffeur. Pas toen hij zijn wisselgeld terug kreeg, snapte ik het; 3 mensen voor 8 Rand en 1 voor 11 Rand (die gaat dan naar buiten het centrum). Maar de 4 mensen kwamen niet samen binnen! Per bank/rij zorgen de passagiers dat ze het juist geld aan de chauffeur geven, dat scheelt hem een hoop gedoe… Prachtig systeem, en de chauffeur doet het geld wisselen er gewoon bij.
Ik zorg overigens wel steeds dat ik niet voorin kom te zitten, want de persoon op de eerste rij steunt de chauffeur en houdt het geld voor hem vast. Een hele opgave!
 
 
 
 
 
De laatste vakantiedag heb ik nog zeer wel besteed. Met een bezoek aan Constitution Hill, nu een museum, vroeger een belangrijk fort, later een gevangenis, waar o.a. Mandela en Mohandas Ghandi opgesloten hebben gezeten. Om maar eens een paar mensen te noemen…
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ook heb ik geluncht bij de dame waar ik op mijn eerste vakantiedag heb geluncht. En ze herkende me nog, leuk…
 
Ik heb beloofd dat ik over een paar jaar weer bij haar kom eten, maar ze kon niet garanderen dat ze me dan nog zou herkennen… ;-)
 
En verder nog lekker door de stad gelopen en wat duiken gemaakt in het kleine zwembad van het guesthouse. En natuurlijk me al mentaal voorbereiden op de reis naar huis.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Om 2 uur ’s nachts (vrijdagochtend) vertrok ik richting Nairobi. Daar had ik 1,5 uur wachttijd en vrijdagmiddag werd ik om half vier door Charlotte opgehaald op Schiphol. En wat heerlijk om haar weer te zien!
 
Fijn weer thuis te zijn. Het weekend daarop heb ik mijn moeder, mijn schoonfamilie en een deel van mijn vrienden weer gezien. Gezellig!!!
 
Tot de volgende reis!