Maseru 28- 29 okt 2015
 
Met de lokale trein kwamen we aan in Johannesburg, meteen op het centraal station. Nou ja, trein, het was meer een metro die bij elk huisje stop, waarin werd gezongen en die met de deuren open reed. Snel instappen, want hij vertrekt ook met de deuren open… En er wordt gezellig gezongen, klik hier als je een filmpje wilt zien.
 
 
 
Will, uit Colorado, vond het leuk om een tijdje met me mee te reizen en dat vond ik prima. Hij heeft geen einde aan zijn reis gepland, dus een jaar reizen is mogelijk, maar langer kan ook (ikke klein beetje jaloers…).
 
 
We kwamen op het centrale station, Park Station, van Johannesburg en na wat omzwervingen vonden we de minibus die ons rechtstreeks naar Maseru kon brengen. De eerste bleek al vol en voor de volgende was het ongeveer een uur wachten voordat ook deze vol was. Het voordeel is dan dat ze niet overal hoeven stoppen om de bus nog te vullen. In één streep naar Maseru (met een lunchstop in Heilbron), de hoofdstad van Lesotho!
 
 
 
En net voor de grens stopte de bus ermee! Hij wilde niet meer verder. We hebben hem een stuk terug geduwd en toen wilde hij weer. gelukkig maar.
 
 
De grensovergang was een makkie en een paar dames hielpen ons om een taxi te vinden naar het centrum, wat ongeveer 5 kilometer verderop was. We konden maar geen guesthouse vinden, alleen maar dure hotels. Tijdens onze zoektocht waren we echter een leuke Koreaanse dame tegen gekomen en die had aangeboden om te bellen als we niets konden vinden. Mooi, konden we lekker bij haar slapen, helemaal voor niets en ook nog erg gezellig… Ze heet Moonju en ze woont al 5 jaar in Lesotho. Ze werkt voor Unesco en is inmiddels getrouwd met een man uit Johannesburg.
 
Na een goede nachtrust gingen Will en ik weer betijd op pad, we wilden verder de bergen in…