Saint Louis 21 jan- 26 jan 2009
 

Saint Louis 21 jan- 26 jan 2009


Door de savanne

Een lange busrit dwars door de droge, maar prachtige Savanne van Senegal, met verlaten rieten hutjes en geiten die onverwachts voor de bus stappen. Op weg naar Saint Louis in het noorden.
De verkoopstersMaar je bent nog zomaar niet weg, de bus wacht eerst 3,5 uur voordat deze gevuld is en gaat dan onderweg nog meer mensen opsporen om de boel echt helemaal af te laaien. Dat houd de prijzen laag, zullen we maar zeggen...
 
Onderweg en op het station honderden verkopers, met veel fruit en noten en goedkoop speelgoed en parfum. Erg gezellig en lekker krap... En tijdens het wachten kom je op het punt; naar het toilet of niet, je moet heel erg, maar je weet dat de bus elk moment kan vertrekken. En dan nog? Waar is de wc?
Maar op een bepaald moment moet je wel en ren je wat rond. Ik was net aan de beurt, zie ik in de verte dat de bus wordt gestart... Ik snel terug en met draaiende motor hebben we nog een half uur gewacht tot we vertrokken!

Het eiland van Saint Louis

Een hele rij PiroguesJe hebt zo van die plaatsen waar je je meteen thuis voelt al ben je er nooit gweest. Saint Louis is zo een plaats, vooral ook vanwege het Auberge de Jeunesse, het hostel waar ik terecht kwam. Voor 9 euro een bed in een slaapzaal, warme douche en een erg goed restaurant met rijst en heerlijke malse Gazelle (het lokale biermerk)...
 
Je slentert hier zo maar een paar uur rond en de kleine vissersdorpjes tegen de stad aan zijn bijzonder. Saint Louis begon als eerste Franse vestingstad en het ligt op een zeer bijzondere plaats, tussen een langgerekt schiereiland (Langue de Barbarie, vernoemd naar de berbers die er vroeger leefden) en het vasteland. Midden in de Senegal- rivier...
Het eiland en het schiereiland liggen vol met honderden, misschien wel duizenden boten, hier Pirogue genaamd en de stad leeft vooral van de visvangst.
 
Op straat, de gezellige chaosHet strand is zowel voetbalveld, wc (kinderen poepen waar ze staan), geiten-wandel-veld als vuilnisbelt.
Maar vooral de kleine markten zijn heerlijk om rond te slenteren en dan in het bijzonder langs de vrouwen die vanalles verkopen op straat. Ze kletsen wat met je af en hebben een erg goed gevoel voor humor.

En ook nog:

Een lekker eitje wordt voor me gebakken- Je hebt hier een aantal lekkere nationale gerechten, zoals 
Gumbo; een stoofpot met kip, ham of worst en verschillende vis en krabsoorten, groenten en veel kruiden.
Yassa Poulet; rijst met kip met daar overheen een saus gemaakt van ui met citroensap. Of Yassa Crevette, dezelfde saus, maar met garnaaltjes. Mmmmm, lekker!
Chawarma, zoals de shoarma bij ons, alleen dan met friet en al opgerold in een hartige pannekoek (of was het nu pannenkoek?)
 
- Barack Obama is hier een grote held en, wat ik begrepen heb van andere reizigers, ook in andere Afrikaanse landen. Er word veel over hem gesproken en ze zien hem als symbool voor een betere samenwerking.
 
 
 
 
 
2 Spanjaarden en 2 Amerikanen- Een paar avonden lekker eten en daarna doorzakken hoort er af en toe ook bij. Dit keer samen meet een aantal Spanjaarden, Fransen en Amerikanen... Erg gezellig, en het past ook helemaal bij Saint Louis, waar je vooral komt om te relaxen.
 
- Hoe snel veranderen je plannen hier? Mauritanië is een mooi voorbeeld: je kunt, normaal gesproken, een visum aan de grens kopen. 1 dag nadat het een paar Amerikanen wel is gelukt, staan 5 Fransen voor Jan Doedel aan de grens. Ze moesten terug naar Dakar, want vanaf die dag werden geen visa meer uitgegeven aan de grens...
 
 
 
 
 
 
 
 
 
De zongedroogde visjes. Met gratis vliegen...- Op de markten en de visafslag kun je soms niets zien door de zwermen vliegen die overal op zitten, dat kan nooit gezond zijn...
- Ik at een broodje met vis op de markt en ontdekte waarom Pain et Poisson in het Frans, pijn en vergif in het Engels betekenen...
 
- De visafslag is ZO groot, dat de enige afwatering er vanaf een echte bloedstroom is, waar je niet doorheen kunt zonder natte enkels te krijgen.