Al Shahaniya 23 okt 13
 
Naar de kamelen
 
Ik wilde een dag de stad uit en iets anders zien dan Doha. Ik had
besloten om in Al Shahaniya de kamelenraces te gaan bekijken, maar dat viel nog niet mee.

Vroeg in de ochtend was ik al aan de wandel, want de bus kwam al vroeg langs op
de hoofdweg een klein uur bij mijn Hostel vandaan. Geen bus. Ik maar de bus
naar het busstation gepakt, terug de stad in, dus. Daar vertrok een uur later
wel een bus naar Al Shahaniya.

Die dropte me midden in het stadje af, terwijl
mijn reisgids aangaf dat hij langs het stadion zou komen. Maar ik had al wel
een bordje gezien met Camel Stadium erop, ik dacht; dat moet ‘m zijn, ik weer
aan de wandel. Ik liep echter steeds dieper de woestijn in, met niets in het
vooruitzicht! Ik had al visioenen van Fata Morgana’s, schorpioenen en
uitdrogingsverschijnselen, dat zag ik toch niet zo zitten…

Dus ik weer terug naar het stadje, wat gegeten en op de bus terug gewacht. Een tiental minuten stopte er een taxi, en voor een prikkie wilde hij me meenemen. Hij moest toch terug en alles wat hij dan aannam was extra geld.


Ze zetten hier wel vaker de meter af, alles in eigen zak. Die immigranten zijn
niet dom, al lijken de Arabieren dat wel te denken…
Ze blijven hier een aantal jaren (meestal 3 tot 5) en het geld wat ze
verdienen gebruiken ze om thuis (bijvoorbeeld Nepal, India, Indonesië,
Filipijnen, Sharif uit Bangladesh) een fatsoenlijk huis te bouwen en een auto te
kopen. Sharif’s 3e kind wordt in januari verwacht, dan ging hij ook
weer op vakantie. Ik ben hier alleen om geld te verdienen! zei hij letterlijk,
hij vind Qatar maar helemaal niets!
-   De hele weg naar de andere kant van het schiereiland Qatar ligt open (ongeveer 60 kilometer), dit wordt de metro naar Dukhan... 60 kilometer Metro! Het mag wat kosten.

-   De volgende dag probeerde ik weer met de bus
de stad uit de gaan, maar de vogelmarkt heb ik ook nooit gevonden, wel industrie midden in de woestijn, helemaal nieuw en ook helemaal leeg..! Bizar!