Pingyao 7- 9 sep 2004
 

China: 7 - 9 september, Pingyao


De hostel

In Chinese stijl...We ontmoetten de manager van de hostel al in de trein en we zijn met een electrische taxi naar de hostel gereden en kregen zodoende al gelijk een eerste indruk van de stad. Waar het in Pingyao vooral om gaat is de oude stad, nog helemaal ommuurd met een grote stadsmuur. De bebouwing hier is niet aangetast door het communistisch regime, en ook de industrie heeft haar weg binnen de stadsmuren niet gevonden. Met de wegen niet meer dan een zandweg.

Een van de binnenplaatsen van de hostelOnze bedden bleken een soort van bedstee te zijn, maar dan op z'n Chinees. De manager (een jonge kerel nog) vertelde met trots dat het een origineel Chinees bed was, een stenen bed. Dit klonk een beetje vreemd dus toch maar eens even gevoeld en inderdaad, de bedden waren erg hard; gewoon een stenen blok met daarop een wel erg dunne matras.

Erg krap hier!De centrale stadstoren bleek echt gemaakt voor Chinezen, hoge traptreden en lage deurtjes en boven konden we maar net rechtop staan. De hoofdstraat zat vol met gasthuizen en restaurants, dus iets te eten vinden zou geen probleem moeten zijn. Een klein stukje voorbij de toren werden we aangesproken door een man die vroeg of we misschien geinteresseerd waren in een rondleiding door Pingyao. Na wat over de prijs onderhandeld te hebben spraken we om 12 uur af bij de toren.

Pingyao alternatieve rondleiding

wij moesten bukken voor de deur...!De gids nam ons mee naar een huis waar we het dak op konden. Van hier uit konden we een paar straten zien en nog wat andere daken...? Op het dak stond aan een kant een stukje muur, dit was om de slechte invloeden uit het noorden tegen te houden (Feng shui), waarbij de goede dingen uit het zuiden komen en de slechte uit het noorden. Wat je ook ziet is dat ondanks dat de stad zelf niet helemaal in lijn met de zuid-noord lijn, alle huizen wel precies in die richting gebouwd zijn.

Typische binnenplaats.Na het bezoek aan het dak konden we ook bij de familie binnen kijken. We zagen hier ook weer het traditionel steenbed, en de mensen maakten ons duidelijk dat het mogelijk was hier in de winter een vuur onder te maken zodat ze in ieder geval een lekker warm bed hadden. Hun hele huis was eigenlijk kleiner dan de gemiddelde woonkamer in Nederland, al hadden sommigen mazzel, en hadden drie van die ruimtes gedeeld met slechts 2 families. Het koken gebeurt met slechts een pan tegelijk op een kookhaard die gestookt wordt met een soort van kolen.
De mensen die we zo ontmoeten blijken allemaal erg vriendelijk en hebben er absoluut geen probleem mee als we even in hun huis rondkijken.

Leon aan de kook: Onze lunch?We hebben nog een aantal families bezocht, en nog wat daken beklommen.
Na bezoek van een kerk zijn we even bij de gids thuis geweest en ontmoetten zo ook zijn zus en moeder. Hij vertelde dat hij niet getrouwd was en dat ze met hun drieën in het huisje leefden. De laatste stop waar we geweest zijn was een oud badhuis, nu niet meer in gebruik... Na het eten schoven een paar Chinezen aan in het restaurant die het erg leuk vonden om eens wat buitenlanders te ontmoeten. Helaas alleen konden ze niet zoveel Engels, maar dat was geen probleem; de serveerster werd gecharterd om te vertalen zodat we via haar met elkaar konden praten. (oke?, oke!).

Met mandje!Fietsen huren

Een stukje verderop konden we fietsen huren voor 10 yuan (per dag!). Het plan was namelijk om met de fiets naar het Shuanglin klooster te gaan.
Onderweg naar het klooster werden we ingehaald door een man op een driewieler met achterop twee personen (ook toeristen). De man fietste goed door maar nadat hij ons ingehaald had begon hij steeds een beetje langzamer te rijden. Toen wij hem dus weer in gingen halen en hij dit in de gaten had kon hij dit natuurlijk niet over zijn kant laten gaan dus begon hij weer iets harder te trappen... Uiteindelijk heeft hij de (oneerlijke) strijd moeten opgeven.

Shuanglin Klooster

Stoer beeld!Dit klooster lag ongeveer 20 minuten fietsen buiten de oude stad en bij aankomst bood een man aan om voor een hele yuan op onze fietsen te passen.
Hierna, onder het mom dat we studenten waren, zijn we met goedkope kaartjes naar binnen gegaan.
Het was in een redelijk goede staat. Toen we iets verder liepen zagen we ze inderdaad ook bezig zijn met restauratie werkzaamheden. Net als bij andere kloosters stond ook hier weer een stalletje waar mensen wierook stokken konden kopen.

Rennen!Na het klooster zijn we even het dorpje ingelopen dat hier bij het klooster ligt. Blijkbaar was de school net uit want er liepen een aantal jonge kinderen rond en toen we het dorpje in liepen werden we door ze achtervolgt. Ze vonden het blijkbaar nogal spannend om buitenlanders te zien want ze keken stiekem naar ons terwijl er vollop door ze gelachen werd. Wanneer we dan omdraaiden, zeker toen we een fototoestel in de aanslag hadden, renden ze uit elkaar om snel dekking te zoeken.

Kloosters in Pingyao

Voor het volkTerug rond de stad konden we hier ook nog genieten van een gratis openlucht opera die in een straattheater opgevoerd werd.
Vanaf de zuidkant zijn we de stad weer ingereden en kwamen zo uit bij de Confuciustempel van de stad. Eerst moesten we een kaartje kopen en hier bleek dat we alleen een toegangskaart konden kopen voor alle bezienswaardigheden in de oude stad. Dit maar gedaan voor de studentenprijs omdat we toch meerdere dingen wilden bekijken hier in de stad.
Teruglopend naar de hostel komen we onze gids weer tegen en we raken aan de praat. Op een gegeven moment komt het gesprek uit op voetmassages en hij verteld dat we een voetmassage kunnen krijgen van een uur voor slechts 2 euro.
Eerst worden onze voeten in een houten bak met heet water gezet waarin onder andere thee zit. Er zit vast ook nog iets anders in want onze voeten zijn niet echt schoon. Leon heeft de hele dag met zijn wandelschoenen rondgelopen en Michiel de hele dag op slippers dus je kunt je voorstellen hoe onze voeten ruikten dan wel er uit zagen.
Voor de televisie...Terwijl de dames zo bezig zijn kijken ze ondertussen naar een of andere soap, iets waar iedere Chinees helemaal gek van lijkt te zijn want we zien dit tafereel overal, tot zelfs in restaurants aan toe. Wij zitten ondertussen lekker aan de thee (niet uit dezelfde bak als waar onze voeten in gezeten hadden) en kijken afentoe een beetje mee.

De oude stad deel 2

De muur
Redelijk op tijd opgestaan en de voeten voelen erg goed aan. Een hele wandeling...In tegenstelling tot de rest van het lichaam dat toch wel te lijden heeft van het stenen bed. Maar wie weet wennen we ooit nog aan die harde bedden als we er maar genoeg op slapen...
Na het uitchecken, zijn we naar de muur gelopen. Je kunt hierop en dan is het mogelijk deze helemaal rond te lopen. Bij de poorten zie je ook hier weer zowel een binnen als een buiten poort waardoor het voor vijanden niet makkelijk was via de poort binnen te komen. Ook hadden ze het een en ander aan de muur hangen om de poorten te verdedigen, en die dingen zagen er aardig pijnlijk uit met een hoop ijzeren pinnen...

Het wilde westen?Aan de zuidkant van de stad zien we eigenlijk alleen maar oude gebouwen en de stijl die hier gebruikt is voor de huizen is vaak hetzelfde. Ieder gebouw had een eigen functie, zoals de post, de kluis, de manager, de rekenkamer, en nog wat functies.


 
vorige  volgende