Rishikesh 06- 12 nov 2004
 

Rishikesh 06- 12 nov


De reis naar Rishikesh

Vooral kinderen zijn erg geinteresseerd... Alweer een heel prettige treinreis, dit maal van Delhi naar Rishikesh. Mensen in India zijn zelf zo geintresseerd in reizen en vooral in reizigers dat je door veel mensen wordt aangesproken. En dus ook deze keer weer: In de ochtend, voor aankomst in Rishikesh, zat een groep van ongeveer 15 tieners die een voor een hun vragen stelden; waar kom je vandaan, wat is je beroep, hoe heet je, waar ben je al geweest in India, etc, etc... De enige manier om onder dit vragenvuur uit te komen is ook aan hun vragen stellen, het gaf dit keer weer veel lol, Indiers hebben een goed gevoel voor humor, en we hebben flink gelachen...

De stad

Toegang tot het rustige deel van de stad, met op de achtergrond een grote tempel Rishikesh is wederom een plaats als geen ander, het ligt aan de voet van het Himalaya gebergte, de Ganges stroomt door de vallei en dwars door het dorp, aan de overkant van de rivier (waar ik verbleef) is bijna geen verkeer en mensen komen hier voornamelijk voor Yoga en meditatie. Kortom, als je ergens rust wil vinden, moet je hier zijn... Nou was rust niet echt mijn doel, maar ik had een flinke griep meegenomen uit Delhi, dus de rust kwam me zeer goed uit. De eerste 2 dagen heb ik echt platgelegen en daarna nog een paar dagen rustig aan gedaan om weer wat tot leven te komen. Qua timing perfekt dus... Maar naast het ziek zijn heb ik hier nog wel wat meer gedaan en gezien:

De Ashram

Een vaste bewoner van de Ashram Een Ashram is een geloofs- /yoga- /woongemeenschap. Ik had hier, in Rishikesh, de keuze voor een hostel of logeren in een Ashram. Van Jessica uit Varanasi had ik al de tip gekregen om in een Ashram te verblijven, en dat zal ik ook zeker anderen aanraden. Het is een echte ervaring, zo tussen de Swamis en de Goeroes. De Ashram waar ik verbleef is een gebouw van 3 verdiepingen met voornamelijk slaapkamers. Er is echter ook een flink deel ingericht voor gebed (met beelden van Hindoe- goden) en er is ook een grote Yoga- zaal. Vanuit mijn kamer had ik uitzicht over de Ganges.
De meeste reizigers zullen het wel met mij eens zijn dat reizen meer is dan alleen maar mooie gebouwen bekijken, door steden wandelen en bergen beklimmen. Als ik de kans krijg leer ik graag nieuwe mensen kennen en ben ik geinteresseerd naar wat die mensen bezighoud. En wat doe je dan als je in de Yoga- hoofdstad van de wereld bent?

Yoga

Ja, ik moest er van mezelf aan geloven, ik heb een volledige Yoga- cursus gedaan hier (8 lessen van 1,5 uur) en het was totaal niet wat ik er van verwachtte...
Sinds de Beattles hier waren in de zestiger jaren, om hun Goeroe (een persoonlijke leraar of gids in spirituele en filosofische zaken) te bezoeken, is Rishikesh uitgegroeid tot de Yoga hoofdstad van de wereld. Sindsdien trekt de stad mensen aan van over de hele wereld om hier te komen mediteren en Yoga te beoefenen.
Zo zou het dus moeten En dat is wel te zien ook, drie kwart van de toerist is anders dan wat je in andere plaatsen ziet, mensen zijn erg op zichzelf, zijn gekleed in traditionele Hindoe- kleren en lijken heel relaxed (doen de hele dag niets).
Wat meditatie is voor Boeddhisten is Yoga voor Hindoes. Het is gekoppeld met het geloof, waardoor elke les begint met een gebed (Shiva, geef ons kracht en schenk ons het eeuwige leven, etc...) Erg mooi om eens mee te maken...
De lessen zijn heerlijk: Je volgt de leraar in een reeks oefeningen waarbij je kracht gebruikt, soms je uithoudingsvermogen aan moet spreken, aan je lenigheid werkt en ook je ademhaling rustig houdt. Het motto bij yoga is: je moet je bij elke oefening prettig voelen. Zoals al eerder verteld spreekt bijna iedereen (naast de eigen taal, Hindi) hier Engels. Het accent waarmee mensen Engels spreken wil nog wel eens verschillen en komt soms erg grappig over. De Yoga-leraar was voor de meesten soms bijna niet te verstaan ('raise soldiers' was waarschijnlijk 'raise shoulders'). Ook waren de instrukties soms wat wazig; Relax your armpits (oksels), relax your nostrils (neusgaten),etc.

En verder:

Apenstreken Aanvalsdreiging van een aap: In Rishikesh stikt het van de apen, er zijn bijna meer apen op straat dan koeien en honden (en dat zegt heel wat). Als je bananen koopt moet je weten dat apen daar gek op zijn. Als je een banaan aan een aap geeft moet je je beseffen dat hij de rest ook wil. Ik heb het advies van een andere buitenlander serieus genomen om ook mijn laatste banaan weg te geven, een vriend van hem moest namelijk na een apenbeet naar het ziekenhuis voor een hondsdolheid- prik... Je voelt je hier als in de apenheul, alleen hier zijn de dieren echt vrij.

Een duik in de Ganges: Natuurlijk moest ik hier even een duik nemen in de Ganges, wellicht mijn laatste kans voor een dip in de meest heilige rivier op aarde. Als ruim een miljard mensen zeggen dat het goed is voor je 'karma', dat het goed is voor je gezondheid en je volgende levens, wie ben ik dan om er aan te twijfelen en er niet in te springen...
Moeder Ganga... Samen met een zwerver die net zijn kleren aan het wassen was lag ik dus lekker in het ijskoude water (een kleine 200 km verderop is de Ganges tenslotte nog een gletsjer...). In Varanasi is zwemmen in de Ganges geen optie, omdat je meteen minimaal 20 ziektes krijgt, maar hier is het water nog lekker schoon.

Andere reizigers: Naast het feit dat ik veel op bed heb gelegen heb ik toch nog wel wat met andere mensen opgetrokken, zoals Phil uit Nieuw Zeeland en ontbijt met Karmen uit Spanje. Phil vroeg of ik interesse had om met hem en nog een vriend van hem nu naar Nepal te gaan. Ik heb daar even over nagedacht, maar aangezien ik een single-entry- visum heb kan ik daarna India niet meer in en ik ben nog lang niet klaar met India. Misschien ga ik na India naar Nepal, maar dat bekijk ik onderweg nog wel. Voorlopig eerst naar Amritsar met zijn Gouden tempel...