Tirumala 12- 14 okt 2017
 
Een nachttrein naar Tirupathi was geboekt, stoelticket, maar ik had niet door dat ik op de wachtlijst stond. Ik kwam dus aan op het treinstation, maar had nog geen plek in de trein!!!
 
Een zeer vriendelijke man, Sekhar Choudary, hielp me uiteindelijk toch de trein in te komen en onderhandelde met de wagonmeneer over een slaapplekje. Ik moest flink wat bijbetalen, maar nu had ik een bed en vervoer. De rest van de avond hebben we met een groepje wat bij zitten kletsen over India en mijn reizen - mensen zijn altijd erg benieuwd wat je van hun land vind - en daarna naar bed. Ik had wat last van Delhi-belly, dus een goede nachtrust zou van pas komen...
 
 
 
 
 
 
 
Na een prima nachtrust bood Sekhar me aan om naar zijn huis te gaan, hij zou mij wel helpen om naar mijn eindbestemming Tirumala te komen. Hij zou een bus regelen, ik kon bij hem even douchen, enzovoort, maar daar had ik eigenlijk niet zoveel zin in, ik wilde weer op weg. Ik merkte dat hem dat erg teleurstelde, hij had al de hele avond op lopen scheppen over mij reizen en dat ik alleen maar een kleine rugzak gebruikte en dagelijks mijn kleren waste. Ik was zijn gast, denk ik, dus ik besloot om toch met hem mee te gaan. Achteraf een goede beslissing, ik voelde me erg welkom in zijn huis en ik heb zelden zo’n rijke familie meegemaakt, wonend in een villa.
 
 
 
 
Broer en zus werken beiden in Amerika en hij is zelf jurist. Ik kreeg een van de gastenkamers, kon even douchen en chillen en toen bracht zijn chauffeur (!!!) ons naar het busstation. Ik kreeg nog een Bodhi mee (die moet je dragen bij de tempel) en hij betaalde zelfs nog mijn bus naar Tirumala. Ik was al zover dat ik niet eens meer bezwaar maakte… Fijn om hem en zijn moeder te ontmoeten, wat een gastvrijheid…
 
 
 
 
 
 
 
 
De bus bracht me de heuvel op en ik melde me bij de receptie van het tempelcomplex. Tirumala ligt op een heuvel bij Tirupathi en is een zeer heilige tempel, gewijd aan Venkateshwara, een avatar van Vishnu. Dagelijks komen hier 80.000 Pelgrims om het beeld van Venkateshwara te zien, en de organisatie die hier alles in goede banen leidt, de TTD, heeft 20.000 mensen in dienst! Je kunt er gratis slapen en eten, ook toeristen worden behandeld als pelgrims. Ik heb er alleen weinig van gezien. Ruim twee uur ben ik van de muur naar het kastje -> naar een guesthouse -> naar een loket achter tralies -> en weer naar kastje en een muur gestuurd… Niemand wist hoe ik aan een slaapplek kon komen… (?) Vreemd, 80.000 bezoekers per dag en voor mij was er niets? Alles bleek vol te zitten, volgens de laatste meneer en dat past dan wel weer in de traditie; liever iemand doorsturen naar de volgende rij, dan ‘nee’ verkopen.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Dus ik maar weer de heuvel af, met de man naast mij gezellig slapend op mijn schouder, terug naar Tirupathi. Hier vond ik al snel een prima hotelletje en heb ik vervolgens een heerlijke Dosa gedownload… De volgende morgen meteen weer door; ik ging naar de kust.