Phuket 24- 26 jul 2005
 

Phuket 24-26jul


De reis

Een haventje in PhuketNou, de (nacht)bootreis was er weer een in de categorie: Nou, nou, wat een (nacht)bootreis! Een oude vissersboot (zo te ruiken!) waar tegenwoordig wat mensen en vracht mee wordt vervoerd. De reis duurde 6 uur (i.p.v. de 1,5 uur van de catamaran) en de passagiers slapen op een houten plank. De zee was ruw, dus je wordt lekker heen en weer geschud, en toch heb ik nog ergens een uur geslapen, ongelofelijk...
Om 04.00u kwamen we aan in Chumphon (vaste land) en hier besloot ik om eerst naar Phuket te gaan, voordat ik naar Maleisie af zou reizen. Er vertrok een bus naar Ranong, en ook daar kwam ik weer op tijd aan: 07.00u. Ook hier kon ik meteen weer een bus pakken, zodat ik om 12.00u al in Phuket was. Ik nam mijn intrek in Pengman gasthuis en had gepland dat ik meteen de stad ging verkennen... Eerst even zitten, dacht ik, en om 17.00u werd ik wakker! Tijd om de stad te gaan verkennen.

Phuket

Aan de kust...De toeristenstad Phuket is een van de bekendste strandbestemmingen van Thailand, maar dat is in het regenseizoen niet echt te merken. Er is dan wel een McDonalds en er zijn veel (toeristen)winkeltjes, maar weinig Farang. Naast wat barren en nightclubs is er vooral veel strand en gaan er veel dagtrips naar de omringende eilanden. Ik had de hele week al in en aan de zee gelegen, dus ik heb me vooral beperkt tot de stad zelf. Ook moest er wat gewassen worden (op Ko Tao was een ernstig watertekort, dus kreeg ik flink op mijn donder toen ik ging wassen) en ook het internetten lag na een week op achterstand.
Ik heb ook nog wat door de stad gewandeld en heb een avond in een nachtclub zitten kijken hoe een 30-tal mooie dames stonden te dansen voor ongeveer 8 klanten (!?!). Ja, ook dat gaat gewoon weer door...
Maar ik was vooral op zoek naar hoe Phuket er na de Tsunami bijligt, en hoe het zuiden van Thailand zich weer aan het herstellen is:

Opgeruimd

Met dank aan Kuweit!Een ding is duidelijk; Phuket is weer meer dan klaar voor het toerisme! Ook het strand van Phuket en wat ik van andere reizigers verneem ook de omliggende stranden. De eilanden (en vooral het duikgebied) heb ik niet gezien, maar ook daar komt schot in, begreep ik van anderen.
Het is wel nog steeds zichtbaar, mensen zijn nog steeds bezig met opruimen. Een man sprak mij aan, om te vragen waar ik vandaan kwam, enzo, en hij was een boot aan het schilderen. Hij vertelde me dat Kuweit 100 boten heeft gestuurd, voor de mensen die hun (vissers)boot verloren hebben door de vloedgolf. ook zie je nog her en der wat wrakstukken in het water drijven, een half gezonken boot en allemaal kleine nieuwe bomen die dicht bij het water gepland zijn. Een boom dicht bij de kust, is heilig verklaard (misschien omdat deze de tsunami heeft doorstaan) en (stukken van) Boeddha beelden en gebedshuisjes zijn bij deze boom neergelegd. Maar verder is alles weer opgeknapt, gebouwen opnieuw beschilderd en staat Phuket er weer mooi op.

Ik had maar 2 dagen, en toen was het weer tijd om te vertrekken, terug naar Chumphon, waar de nachttrein mij naar de grens met Maleisie zou brengen, maar dat weer in een volgend verslag...