Qobustan 2 apr 2008
 

Qobustan 2 apr


Bwleughghgh!!!

Weer makkelijk als een dagtrip te doen vanaf Baku, het plaatsje Qobustan. Het dorpje zelf is niet veel aan, het gaat om een 3-tal bezienswaardigheden die je kunt zien...
Je moet dan wel vanuit Qobustan een taxi regelen, openbaar vervoer gaat niet de woestijn in (want zo kun je het hier wel noemen).
Nieuwe vrienden...In de minibus naar Qobustan zaten 3 mensen over te geven, vreemd dat dat in hetzelfde busje gebeurd. Wellicht hebben ze elkaar aangestoken (het rook soms ook lekker zuur!)...

En als je dan in Qobustan aankomt zoek je de meest afgetrapte krakbak van een Lada, want die geeft de beste prijs en met ons drieen gingen we onderweg; Tarlan (de chauffeur, leuke vent), Lada en ik.
Over masserende zandpaadjes. Gaten, glas, schapen, geiten, koeien en herders ontwijkend scheurden we richting de 3 doelen, want de Azeri houd van snelheid.

Moddervulkanen

Alsof je op de maan bent...Dit zijn bergen (kleine vulkanen) waaruit modder naar boven komt gebubbeld (en soms gespoten, uitkijken!), en het voelt even alsof je op de maan ben aangekomen. Vooral ook omdat je in de wijde omtrek niemand ziet, het hele gebied is compleet verlaten.
Op weg naar de volgende attraktie:

Romeinse grafiti

In het museum: zo werd vroeger gejaagdNiet erg indrukwekkend om te zien, tekst uitgehouwen uit een stuk rots. Maar deze plek aan de voet van de Boyok Dash berg heeft historisch gezien een erg grote betekenis. Het is namelijk de meest oostelijke Romeinse inscriptie die ooit gevonden is.
Het gaat waarschijnlijk om een centurion die op een verkenningsmissie was vanuit Syrië. Julius Maximus was de naam, hij laafde in de 1e eeuw en volgens historici verveelde hij zich en is wat gaan krassen.
Er staat een hek omheen, maar de chauffeur wist wel een paar tralies die extra ver uit elkaar stonden en we konden de letters (sommigen) goed zien...

Petrogliefen

Een paar rotstekeningenOftewel rotstekeningen. Al 12.000 jaar geleden (aan het begin van het stenen tijdperk) woonden hier holbewoners. Jagers- verzamelaars betrokken hier hun woning tussen de rotsen, vlak aan de Kaspische zee (die toen nog 80 meter (!) hoger stond). Er zijn ongeveer 6000 rotstekeningen (en andere voorwerpen) gevonden, wat het gebied erg uniek maakt.

Je komt aan bij het museum (wat een aantal leuke oerman- poppen en tekeningen heeft staan) en dan betaal je de 5 manat (3,5 euro) inclusief het recht tot fotos maken.
Veel hagedissen hier en borden met: Kijk uit, slangen! Het meest opmerkelijke is dat je gewoon zonder gids kunt rondlopen en alles kunt aanraken (al is dat natuurlijk niet de bedoeling)...

Qobustan

Langs de weg... Lekker pitten!En met de speciale Lada weer terug richting het dorpje. Op het stuur zat zo veel speling, dat onze Tarlan bij een kleine correctie het stuur driekwart slag moest draaien (en dat deed hij steeds met 2 handen). En de schakelpook zat zo los dat hij beide stoelen raakte en aan de voorkant bijna het dashbord. Het leek wel alsof de chauffeur in een grote pan soep zat te roeren...

In Qobustan nog even naar de zee geweest, met de vele booreilanden die aan elkaar zijn geregen. Een erg vreemd gezicht, het lijken zo wel straten die de zee in lopen. Ook veel armoedige huisjes en flatjes in het kurkdroge dorpje...

En elke keer als ik terug in de hostel kwam waren er weer nieuwe reizigers. Dit keer 2 Zweden. Erg leuke gasten en we zijn nog lekker ergens gaan eten en gaan stappen.
Ze gaan dezelfde kant op als ik, maar dan via Iran, dus wellicht komen we elkaar nog tegen...