Vilnius 1- 3 sep 2014
 
Ik werd netjes op het vliegveld afgezet door mijn moeder en haar vriend. Fijn, want ik vloog al redelijk vroeg en half zes mijn bed uit was al vroeg genoeg. Na nog een lekker bakkie thee was het tijd om te vliegen met WizzAir naar Vilnius.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Na een simpele vlucht van nog geen 2 uur kwam ik aan in de hoofdstad van Lithouwen en na een anderhalf uur wandelen kwam ik in het centrum. Mijn derde hostel was raak, ik nam een bed in een slaapzaal van Hostelgate. Het was weer even geleden dat ik een bed van de onderkant had gezien. Weinig slapen maar wel gezellig en goedkoop.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ik had 2 dagen om de stad te verkennen want woensdagmiddag zou ik al naar Minsk gaan. Dat was een stuk van de reis wat al vast stond, aangezien de periode van mijn visum voor Wit-Rusland al vaststond.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ik bracht in Vilnius een bezoek aan de prachtige universiteit, waar je ook de 197 treden naar de top van de klokkentoren kunt overwinnen. Met een prachtig uitzicht over de andere delen van de stad.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Er was op 1 september een festival gaande in de stad en ook bij de universiteit werd muziek gemaakt en gezongen. Ook het prachtige kathedraalplein en een wandeling langs de Neris rivier konden niet ontbreken, net als een rustmomentje in een van de prachtige kerken.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Een hoogtepunt was voor mij wel het Museum van Slachtoffers van Genocide. In een stad waar veel joden woonden, waarvan ruim 300.000 gestorven zijn in de 2e wereldoorlog, verwacht je daar veel info over. Het hele museum bleek echter voor 90% over de Sovjet- onderdrukking te gaan.
Met de martelkamers en de executiekelders van de KGB. De foto links is een van de martelkamers die gestoffeerd was om de ergste overlast tegen te gaan.
 
Heftig
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
En het was lekker om weer eens wat oost- Europees te eten. Niet het allerlekkerste eten van Europa, maar Pierogi met room en spekjes gaan er graag in.
 
Met de trein naar Minsk, een van de laatste Sovjet-bolwerken.