Tyumen 4- 6 aug 2004
 

Rusland: 4 - 6 augustus


Aankomst in Tyumen

Om half 4 's-nachts. lokale tijd, kwamen we aan in tyumen. We hadden tevens eigenlijk nog geen idee waar we zouden gaan slapen.
Gat in de weg zonder waarschuwingVoor een paar euro's heeft een taxichauffeur ons toen weggebracht in zijn Lada, onderweg de gaten in de weg omzeilend. We werden ook getrakteerd op luide Russische muziek, met de motor er nog steeds goed boven uit. De prijs van het hotel, dat begrepen we niet helemaal. Bedoelde ze nu een 2-persoons kamer, of bedoelde ze nu dat de prijs per persoon was... In ieder geval hoefden we nu niet te betalen, maar morgenvroeg pas, tussen 9 en 10. Na wat geregel met de prijs is Leon ook nog even terug gekropen, en zo rond half 1 werden we weer wakker.
Het bleek dat we ons een beetje vergist hadden in de duur van de treinreis naar Tobolsk. We dachten dat dit maximaal 4 uur zou duren. Maar de trein vertrok pas rond het middaguur, en zou er dan 5 uur over doen. De trein terug zou vervolgens rond 6 uur lokale tijd weer vertrekken. Dit zou betekenen dat we ongeveer 1 uur in Tobolsk zouden kunnen blijven. Jammer, maar dan zouden we gewoon op ons gemak Tyumen een beetje gaan bekijken.

Tyumen

Spiegelende gebouwen in contrast met oude houten gebouwenIn de LP werd deze stad omschreven als het Dallas van Siberië. De mensen gingen hier ook iets anders gekleed als wat we tot nu toe meestal gezien hadden, er waren hier duidelijk meer mensen in kantoor kleren.
Wat ook opviel in de loop van de dag was dat er hard gewerkt werd in dit gedeelte van de stad. Overal waar de parken en pleinen nog niet erg mooi waren, waren mensen bezig met bestrating en het aanleggen van gras en plantsoenen.

Aan de buitenkant al mooi opgeknaptOp ons gemak zijn we zo naar de westkant van het centrum gelopen, dat eindigde bij een klooster. Hier werd hard gewerkt aan het herstel ervan. We zijn hier even de kathedraal (met zwarte koepels) binnen gelopen.

De huiskamerIn een klein museum over een rijke 19e eeuwse familie zagen we de inrichting van een huis van die tijd. De manier waarop het huis verwarmt werd was nog duidelijk te zien. In een paar kamers zat er een stookplaats, en de rook kanalen hiervan grensden ook aan andere kamers, waar stenen gemetseld waren langs het rookkanaal die warmte lang vasthouden.
Het was maar een klein museum, en na een kwartier stonden we weer buiten. We hebben zo een beetje door de wijk gelopen en kwamen uit bij een kerk. Voor de kerk zaten een paar Baboeshka's en op het moment dat we langs kwamen sloegen ze een kruisje, bogen, en staken vervolgens hun hand uit. We zouden vandaag lekker gaan eten, het verjaardagscadeau van de ouders van Leon. Het restaurant waar we terecht kwamen zat in het World Trade Centre van Tyumen, een luxe restaurant. Oude wijk precies aan de overkant van de Tura rivier De pepersaus van Leon bleek een paprikasaus te zijn maar smaakte er niet minder om, en ook de forel van Michiel was erg lekker klaar gemaakt! Ze waren niet zuinig geweest met het eten waardoor we alletwee al vol genoeg zaten en een toetje er dan ook niet meer in ging... Maar de volgende ochtend weer een echt Russisch ontbijt: Twee kleine sneetjes brood, een eitje, wat boter en jam, een knakworst en aardappel puree.

Tyumen - Novosirbirsk

De bekpekkersOm 10 voor 1 's-nachts kwamen we aan in Novosibirsk.
Ook hier was onze eerste prioriteit weer een slaapplaats te zoeken. We zijn dus doorgelopen naar Hotel Centraal (dit keer niet aan de markt). Toen we hier binnen kwamen en om een kamer vroegen werd er in eerste instantie gezegd dat er niks was. Na wat smeekwerk- ander hotel kijken- terugkomen- en meer smeekwerk bleek ze toch een kamer te hebben, in de goedkope categorie. Weer zo'n voorbeeld dat sommige mensen te lui zijn om een formulier in te vullen... Beetje jammer is die instelling wel, maar wij konden gelukkig slapen!