Oost Europa jan/feb 2008
 

Oost Europa 10jan- 25feb


Voorbij Istanbul zit Europa er op en begint Azie. Tijd voor een korte samenvatting van de reis tot nu toe...

Verschillen

De sap- man op straatHet imago van oost- Europa, zoals je dat in Nederland merkt, is niet de werkelijkheid. Polen, bijvoorbeeld, is een erg westers land en Roemenië en Bulgarije zijn zeker niet crimineler dan welk ander land in Europa, ongeacht wat sommige kenners ook zeggen...

Sterker nog, oost- Europa is heerlijk om te zijn en rond te reizen! De prijzen zijn niet te hoog, mensen zijn vriendelijk (al moet je soms je best doen), en het eten is erg smakelijk...

Ook de culturen en de manier waarop mensen met je omgaan is erg verschillend. Net zo verschillend als bijvoorbeeld tussen Nederlanders en Italianen. Met Turkije wel als absolute bevestiging van dat verschil qua eten, cultuur, bezienswaardigheden, etc...

Eten en drinken

En soms wat Chinees!De hoofdmoot bestaat uit aardappels, groenten en vlees. Net als bij ons, dus, alleen dan weer anders bereid. Ook Knoedels (dumplings) zijn veel aanwezig en in Roemenië is de worst met kool erg smakelijk...
Eten van de straat is mogelijk, ondanks de lage temperaturen tijdens de tijd dat ik er was. En dan vooral broodjes, hot dogs, shoarma en hand- pizza. Overal (vooral in de grote steden) is wel een Mc Donalds te vinden en vaak ook de andere Amerikaanse fast- food tenten. Niet mijn voorkeur, overigens...

Het zal niemand verbazen dat vooral Wodka in het noorden populair is. In het zuiden zie je veel lokale wijnen, en overal vind je wel lokale brouwsels. Bier vind je overal en wordt volgens mij ook het meest gedronken, ook als kopstoot. In Turkije is Raki de favoriet voor velen.

Mensen

Iedereen houdt van gezelligheidIk heb weer wat bijzondere mensen meegemaakt. Te veel om hier even op te sommen, maar vooral toevallige passanten (in trein, op straat, in restaurants) zijn vaak het leukst. Mensen zijn vriendelijk en behulpzaam, al moet je er vooral in voormalige Sovjet- landen wat meer je best voor doen. Maar dan is het ook raak: Wodka, eten en gezelligheid zijn dan erg aanwezig.
Hoe slechter je de taal beheerst, des te leuker de contacten, soms, met als absolute hoogtepunt de twee mannen in de trein naar Kiev...

Maar wat je ook doet en waar je ook bent, je merkt al snel dat een glimlach je de hele wereld over brengt. Geduld en blijven lachen is altijd het beste beleid...

Hostels, hotels, etc.

Hotels op rare plekkenWaar weinig reizigers komen, verblijf je snel in hotels, anders ben ik het liefst in hostels te vinden. De Lonely Planet reisgidsen geven altijd goede opties, anders kun je van andere reizigers veel leren.
In hostels ontmoet je andere reizigers, krijg je meer informatie en is het vaak goedkoper en gezelliger. Het gevaar zit trouwens in de late avonden, af en toe een keer lekker doorzakken is leuk, maar je lever heeft ook vakantie... ;-)

Ikke

McDonalds?Ik voelde me vanaf dag 1 al weer als een vis in het water. Een keer een beetje buikloop en soms slaap je wat slecht in een slaapzaal, maar verder gaat alles voor de wind (effe afkloppen).

Wat wel wat lastig was, was het loslaten van het gejaagde ritme. Dat heb ik al eens eerder gehad, alles proberen zo efficient en snel mogelijk te doen, net als op het werk. Ik heb me al flink af weten te remmen.
Het gaat niet alleen om het doel, maar ook om de weg er naar toe, zou een uitspraak van Cruyff kunnen zijn...

Ik heb ook weer met een aantal mensen thuis regelmatig contact, en 1 iemand in het bijzonder, deze reis...
Zij vroeg me via mail waarom de verslagen eigenlijk zo onpersoonlijk waren. Ze had graag wat meer informatie over wat het reizen met mij persoonlijk doet...

Ik vind reizen heerlijk, dat zal niemand verbazen, al voel ik me soms natuurlijk ook wel eens eenzaam, soms zonder andere reizigers en soms met juist te veel andere reizigers. Soms is een land of gebied saai met weinig uitdagingen en dan verveel ik me. Maar deze momenten komen echt niet vaak voor.
Reizen is een afwisseling van feesten, prachtige dingen doen en zien, van leuke mensen ontmoeten en tijdens rustige avonden en saaie momenten een boek lezen op de hotelkamer.

En het geeft me een gevoel van vrijheid, dat is niet uit te leggen en dat gevoel zou thuis onmogelijk zijn...!

Brutus!?!

Naar de kapper...Nou, aardig zeg, die reacties op mijn prachtige baard... En dat er zelfs collegas ziek naar huis zijn gegaan van de schrik. Ik heb wel hard om alle reacties moeten lachen. En jullie hadden wel gelijk, het zag er niet uit... (het voelt ook niet fijn, overigens)

Slechts 1 positieve reaktie kreeg ik. Ik mocht de baard houden (Brian Adams), maar dan moest ik er wel een liedje bij zingen. De baard ging eraf, en dat zingen doe ik alsnog als ik thuis ben, goed?

De snor!

De kapper had wat andere gedachten, dus het is uiteindelijk deze porno- snor geworden...

Geintje!

Nee, natuurlijk niet die porno snor. Maar een snorretje moest het toch wel blijven, niet?

Het snorretje

Mooi, toch? Eigen creatie van onze kapper. Ik mag die man wel...

Of toch maar niet...

Oke, hij gaat er af. Hieronder het echte resultaat:

Helemaal blij...

Zo is het beter...

Ik heb me rot gelachen met die kerel. Elke keer had hij weer iets nieuws, en terwijl hij bezig was kon hij zelf zijn lachen niet inhouden... Erg leuk! Na het scheren ging hij met een soort van koel- blok over de huid, daarna wat aftershave. Dan nog talkpoeder, creme en nog maar een keer wat aftershave (is dat een signaal?).

DuivenhandelEn uiteindelijk heeft hij ook nog mijn haren bijgeschoren in de nek en kreeg ik ook nog een kop thee... Wat een service voor 6 lira (3,5 euro). En we hebben echt in een deuk gelegen.

En nu op naar het prachtige Azie. Mijn favoriete werelddeel, tot nu toe, alleen wil ik dit keer vooral centaal Azie en het midden oosten gaan bezoeken...