Ceuta 17- 18 apr 2017
 
Inderdaad, wél Afrika, niet Marokko. Spanje heeft namelijk een aantal grote en kleine enclaves in Noord-Afrika, waarvan Ceuta er één is.
 
 
 
De boot bracht ons naar de haven en ons nieuwe karretje bracht ons naar het centrum. Eerst nog even tanken, en dat was de eerste keer in mijn leven dat ik de liter-teller sneller zag draaien dan de euro-teller (90 cent per liter, lekker…).
 
 
 
 
 
 
Ook nog even langs de toeristen-info en aangezien die nog niet open was, konden we even door de oude Spaanse stad lopen en de oude verdedigingsmuren bekijken. Ook nog een kerk in, waar later een of andere dienst was. De dame van de ‘i’ vertelde dat er geen camping was in Ceuta en de enige plek waar we veilig konden staan was in de heuvels. Parkeren op straat kon wel eens inbrekers uitlokken, vertelde zei.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
De Cabinas van Miguel de Luque waren onze redding volgens haar. Hier konden we onze auto op de carpark zetten en hadden we een eigen kamer. Ook hebben we bij de auto gewoon gekookt en konden we kleren wassen en de auto even afsoppen. Ongeveer 20 ton Belgische, Franse en Spaanse vliegen heb ik van de voorkant afgeschraapt, arme beestjes…