El Calafate 19- 22 mrt 2006
 

El Calafate 19- 22mrt


Op weg

De machtige condorMet de bus weer op pad, je reist hier veel met luxe nachtbussen, op naar de meest toegankelijke gletsjer ter wereld, vooral bijzonder vanwege de beweeglijkheid van de gletsjer. Het is namelijk de snelst bewegende gletsjer ter wereld en het ijs aan de onderkant breekt af en valt met veel geweld in het water.

Perito Moreno Gletsjer (Los Glaciares Nationaal Park)

Gigantisch!Dit door de Unesco als werelderfgoed beschermde natuurgebied bevat maar liefst 14 gletsjers, waarvan de Perito Moreno de meest indrukwekkende is. Dit gletsjergebied maakt deel uit van de grote continentale ijskap, de grootste ijsmassa op het zuidelijk halfrond buiten Antarctica. Naast de gigantische afmetingen is het vooral bijzonder dat dit nog één van de weinige gletsjers ter wereld is, die nog in omvang toenemen. De Perito Moreno schuift namelijk ieder jaar zo'n 100 meter verder het Argentinomeer in. En per dag breken ook vele stukken ijs van de gletsjer af doordat de gletsjer aan de rand iets opwarmt door het meer en ook dat gaat met groot geweld kan ik zeggen, erg luid en erg indrukwekkend... Het hele gebied is prachtig, te voet deden we een wandeling aan de rand van de gletsjer en zo kom je erg dichtbij. Aan het einde met een boot naar de gletsjer toe, en dan pas zie je hoe hoog het geval is, 40 tot 80 meter hoog, daar wordt je wel even stil van...
Dichtbij is het mooistDe vallei waar de gletsjer in te vinden is, rij je met de bus naartoe (ik had een tocht geregeld met gids) en onderweg zagen we condors. De bus stopt en eentje kwam recht over ons heen gevlogen, wat een prachtige beesten. Ze kunnen een spanbreedte hebben van 3-4 meter (volgens de gids). Met een paar Engelsen probeerden we het afbreken van de gletsjerstukken te versnellen door met een lage stem naar de gletsjer te roepen (Fall Doooowwwnnnn, Come oooonnnnn), erg melig en we werden door steeds meer mensen geholpen, die begonnen mee te roepen. Maar of het geholpen heeft..?

Het hostel

El CalafateIk zat in Hospedaje Gorgito, en dacht daar wat bij te slapen na het rumoerige hostel in Madryn. Maar ik raakte aan de praat met 3 Kiwi's (uit Auckland), een Amerikaanse Zwitserse en een Amerikaanse Duitser en een Canadees en we hebben 2 avonden gekookt en een paar pilsjes en flessen wijn gedronken. Erg gezellig dus, ook al heb ik nu niets van het dorpje gezien, alleen de gletsjer en de onderkant van mijn glas...
En de bus bracht me weer verder, naar Ushuaia, de meest zuidelijke stad ter wereld. De bus ging echter niet door de nacht (waarschijnlijk omdat je 2 maal de grens over moet, een stuk van de weg gaat door Chili) en daardoor bleef ik een nacht in Rio Gallegos. Weinig over te liegen, niet veel te doen, daar, behalve nog nagenieten van de prachtige gletsjers...