Rio 27 feb- 02 mrt 2006
 

Rio de Janeiro 27feb- 02mrt


Carnaval!!!

De Amazone vanuit ze pleen... Dat is nog eens een reden om naar Rio te gaan. Het is wel stinkend duur, maar de moeite meer dan waard, kan ik nu zeggen. Het grote feest vind plaats in het Sambodromo, zoals in zoveel plaatsen in Brazilie, ook hier weer een lange straat omringd door tribunes, groot, groter, grootst. Ik kwam aan in het Alphahostel in Rio om 12 u s-nachts en na wat dingen te hebben geregeld (zoals de belangrijke dingen in een kluisje) en een douche heb ik een taxi gepakt naar het stadion. Ik had geen ticket, maar volgens de reisgids kun je s-nachts goedkope kaartjes krijgen en dat bleek waar; verkopers op straat (effe opletten!) verkochten tickets voor 20 euro, en dat is mooi, want officieel kosten ze 100 euro...

Carnavalsprogramma 2006:

Lol op straatZaterdag:

Grote optocht in Manaus, samen met Nederlander en Colombiaan.
Activiteiten: Bier drinken, Sate eten op straat en feestvieren.

Prachtige wagensZondag:

Vliegen naar Rio. 1 uur s-nachts optocht in Rio. Tot 5 uur, dan slapen tot in de middag.
Activiteiten: Bier drinken, sambadansen en bijslapen.

Samba!!!Maandag:

s-Middags en s-avonds op zoek naar carnaval op straat, met Ier en Rus, bekend uit Manaus.
Activiteiten: Bier drinken, sambadansen op straat en feestvieren.

De categorie Individuelen...Dinsdag:

s-Middags en s-avonds op zoek naar carnaval op straat, op tijd terug, gratis- pasta- avond in het hostel met Sarah en Nicky, 2 Engelse meiden. Een keer op tijd naar bed
Activiteiten: Bier drinken, sambadansen op straat. Pasta downloaden, pitten.

Terug naar de halWoensdag

Afscheidsbiertje met de Ieren en de Rus.
Activiteiten: Bier drinken en slap kletsen.

Kortom, een goede carnaval en het lijkt erg op onze carnaval. Grote wagens en mensen met leut. Een paar grote verschillen: Mensen dragen niet veel kleren (erg he?), het is hier dan ook rond de 30 graden. En de Samba bepaalt het ritme... Mensen houden van de Samba, het zit in het bloed, en het is erg aanstekelijk... En leuk om te zien (foto): Ook hier moeten de wagens worden afgebroken...

Een wereldstad

CopacabanaRio is een prachtige stad, gesticht in 1502 en de Portugese ontdekker dacht dat het een monding van een rivier was en noemde het gebied de Januari- Rivier, oftewel Rio de Janeiro. Het is eigenlijk altijd in Portugese handen geweest, en door de suikerplantages, de slavenhandel en de goudvondst werd het een van de belangrijkste steden van die tijd. Tussen 1763 en 1960 was Rio de hoofdstad van Brazilie. Naast het carnaval is er natuurlijk nog wel veel meer te zien in deze wereldstad. Ik had maar 3 dagen, dus ik had een vol programma. Van de prachtige stranden als Copacabana en Ipanema tot aan het prachtige oude centrum, met de coloniale gebouwen en de grote pleinen. Een bekend beeld!
Met het Jezus- beeld op de Corcovad- heuvel, waar je naar toe kunt met een trein en met de Pao de Azucar (letterlijk: suikerbrood), de bult in de zee, waar je met een kabeltrein naar toe kan. En met nog veel meer, zoals de prachtige zee met de tientallen eilandjes en het Rio- gevoel op straat...

De andere kant

Maar het is niet allemaal rozengeur, er is veel armoede, en (daardoor) ook veel criminaliteit. Elke grote stad heeft wel zijn wijken waar je in het donker niet moet komen, maar in de favelas moet je 24 uur per dag niet komen. Een van de Ieren, die ik in Manaus al had ontmoet, is samen met zijn vriendin s-nachts op het strand (is ook niet erg slim) overvallen onder bedreiging van pistool. Maar toch wel netjes: Uitzicht vanaf Pao de AzucarHij kreeg zijn pasjes en zo terug, alleen geld weg en zijn horloge, maar toch... En ik raakte met een Engelsman aan de praat bij het sambodromo en van hun groep waren er die avond 2 cameras en een toegangskaartje gegapt, gewoon uit de hand...
Opletten dus, zorgen dat je niets bij je hebt en weten waar je wel en niet moet gaan. Maar de stad is een bezoek MEER dan waard, dus je moet je niet af laten schrikken...

Aan alles komt een einde, ook aan deze mooie dagen. Op naar het plaatsje op het drielandenpunt Brazilie, Argentinie, Paraguai, genaamd Foz de Iguazu. Met de nachtbus kwam ik daar aan en het doel waren de Iguazu- watervallen. Maar eerst wilde ik de Itaipu dam zien en ik kwam er achter dat ik tijd genoeg had om deze te zien en de grens over te gaan, zodat ik aan Braziliaanse kant geen hotel etc. hoefde te zoeken... De Itaipu dam is een construktie die je niet over mag slaan als je toch in de buurt bent:

Itaipu

ItaipuDe dam komt voor op de lijst als 1 van de 7 moderne wereldwonderen. De waterkrachtcentrale bevindt zich op de grens tussen Brazilië en Paraguay in de Iguacu-rivier. De 18 buizen waar het water door stroomt, hebben ieder een diameter van 10 meter en per buis stroomt 700 kuub water per seconde!!! Het is de grootste waterkrachtcentrale van de wereld, heeft een lengte van 8 km en is 224 meter hoog, en daarmee is het het grootste hydro-elektrische bouwwerk ter wereld. De centrale produceert 80% dan de totale elektriciteit in Paraguay en 25% van dat in Brazilië... En de dam krijgt 1500 bezoekers per dag!

De grens

En toen de grens over, op naar Argentinie, met als eerste doel de Iguazu- watervallen, die je zowel aan de Braziliaanse als aan de Argentijnse kant kunt bezoeken...