Medellin & Cali 9- 11 jan 2010
 
Medellin & Cali 9- 11 jan 2010

Drogas

Ik kwam vroeg in de ochtend aan in Medellin en vertrok weer met een nachtbus.
Zo had ik 2 dagen om de stad te bezichtigen en kostte het me toch maar 1 nacht in een hotel. Ja, de bussen zijn duur, dus je kunt het zo wat compenseren.
Medellin is vooral bekend vanwege de drugkartels die de stad jarenlang bestuurd hebben, de regering is hier pas weer echt de baas sinds de dood van Pablo Escobar in 1993. Hierna namen een aantal drugskartels in Cali de handel over.

Maar daar merk je nu niet veel meer van, de stad is weer helemaal veilig, klaar voor het toerisme, al komt dat maar langzaam op gang. Columbia heeft tóch nog steeds de naam onveilig te zijn...
2 Dagen kun je je echter makkelijk vermaken, de bovengrondse Metro is een bezienswaardigheid op zich, zeker bij het station waar je kunt overstappen naar een kabelbaan, die de mensen recht voor hun deur brengt. Ook naar de vele sloppenwijken rond de stad.
 
 
 
Het mooie Museo de Antioquia heeft vooral veel schilderijen en bronzen beelden van de wereldberoemde Columbiaanse kunstenaar Fernando Botero, die vooral bekend staat om de `dikke afbeeldingen` (zie foto`s)...
De centrale parken 'Parque Berrio' en 'Parque de Bolivar' zijn gezellig, gevuld met mensen. Laatstgenoemde park met een groot standbeeld van Bolivar, de bevrijder van Ecuador, Peru, Columbia en oprichter van Bolivia.
 
 
 
 
 
 
 

En;

- Ik bestelde Carne Molida, dan krijg je normaal een soort van gehakt. Dit keer ook, maar dan gemaakt van ingewanden! Ik heb er wat bruine bonen, chilisaus en ketchup aan toegevoegd en mijn Chili con Darmen was goed te eten.
- De bus bracht me dwars door de Andes, dus weer rijden boven de wolken, door kleine dorpjes met Indigenas, oftewel de oorspronkelijke bewoners.
- Het winkelcentrum bij het busstation word op zondag gebruikt als kerk... De ene winkelt, de ander bid.

- In het hotel had ik voor het eerst TV. Ik heb wat nieuws gekeken en ook The Simpsons op hun beste spaans.
Ook een documentaire over de FARC (het 'revolutionaire leger' van Columbia), waar de Groningse Tanja Nijmeijer zich bij aangesloten heeft. Erg bizar, dat je alles op wilt geven om je aan te sluiten bij 'rebellen' en drugsmafia en te leven in de jungles van Columbia.
- Wat ook opvalt op tv is dat ze hier het begrip ''woordvoerder'' helemaal niet kennen, zo stond een colonel van het leger zijn verhaal te doen aan de pers over een kleine schermutseling, en ook een stotterende vrijwilliger van de brandweer moest aan het woord, ocharme...

Cali

Vanaf de eerste minuut had ik al het gevoel, `Wat doe ik hier?` Ja, dat heb je soms wel eens...
Er is echt bijna niets te doen in Cali en het is ook geen mooie stad. De 2 musea die ik wilde bezoeken waren dicht, en niets kun je vinden over de indrukwekkende `kartel- geschiedenis`.
Wat op zich wel te begrijpen is, omdat het probleem nog niet is opgelost, maar toch jammer...
Ik was blij dat ik mijn Japanner- taktiek juist nù besloot uit te proberen. Ik kwam eens een Japanner tegen in Istanbul en hij verklaarde héél oost-europa al te hebben gezien. Later bleek dat hij daar 7 dagen over had gedaan... Hij was gewoon met de nachtbus van hoofdstad naar hoofdstad gegaan en overdag wat door 6 steden gelopen. Echt Japans, prachtig!
 
Ik wilde dat toch ook eens proberen, aangezien ik in de bus goed kan slapen en je hebt dan de hele dag voor een stadje als Cali, meer dan genoeg. En qua vermoeidheid viel het niet tegen. 
Dwars door de stad loopt de rivier door een groot park met vele kerstversieringen. Je kunt een heuvel oplopen en vanaf daar krijg je een leuk uitzicht over de stad.
Maar het spannende hoogtepunt van de dag was de taxichauffeur die zijn taxi volledig total- loss had gereden op een lantaarnpaal...
 
Met de nachtbus naar de grens met Ecuador, en dat moet weer een fantastisch land zijn...