----------HONDURAS----------
 
Honduras
 

De geschiedenis
 
Voor de komst van de Spanjaarden werd Honduras bevolkt door indianen. De belangrijkste stam was die van de Lenca's, die ook nu nog een groot deel van de bevolking uitmaken. Zij woonden in het zuidwesten van Honduras en vertoonden culturele overeenkomsten met de Maya's. De Maya's woonden in het gebied dat nu bestaat uit het gebied ten Zuiden van Mexico, Guatemala, Belize en het Westen van Honduras. Hier bouwden zij 50 a 70 steden. Met de komst van de Spanjaarden ging de cultuur van de Maya's in Honduras ten onder.
In 1502 arriveerde Columbus in Honduras, tijdens zijn vierde reis naar de Nieuwe Wereld. Hij zette voet aan wal in Trujillo. Columbus vond de wateren relatief diep, en hij sprak daarom van de “Golfo de Honduras” (Golf van de Diepten). Vervolgens werd “Honduras” de naam voor het hele achterland van Trujillo.
 
De Lenca’s boden weerstand tegen de Spanjaarden onder aanvoering van hoofdman Lempira. Hij werd in een val gelokt door hem naar niet-bestaande vredesonderhandelingen te laten komen, waar hij werd vermoord. Lempira is een nationale volksheld van Honduras, waar een departement en de munteenheid naar hem zijn vernoemd. De indianen werden in groepen verdeeld om te werken voor de Spanjaarden. Door oorlogen, armoede en epidemieën slonk de indiaanse bevolking van 500.000 ten tijde van de verovering tot 36.000 in 1547. Het aantal Spanjaarden dat zich in die periode in het gebied ophield wordt geschat op niet meer dan 250.
Vanuit Belize vestigden de Engelsen zich intussen op de Baai-eilanden en aan de Mosquitia kust. Tot het einde van de 19e eeuw bleven deze gebieden onder Britse controle. Van daaruit werd regelmatig de Spaanse vloot aangevallen, vooral ook vanwege het vele zilver wat hier werd gewonnen.
Vanaf 1540 werd Honduras bestuurd door de “Audiencia” in Guatemala, van waaruit heel Midden-Amerika (behalve Panama) werd geregeerd.
 
Rond 1820 werd Honduras meegesleept in het onafhankelijkheidsproces dat zich afspeelde in Latijns-Amerika. Mexico verklaarde zich onafhankelijk en op een bijeenkomst in Guatemala van alle leiders van Midden-Amerika werd op 15 september 1820 de onafhankelijkheid van het hele gebied uitgeroepen.
In 1823 werden de Verenigde Staten van Centraal-Amerika gevormd door Guatemala, Honduras, El Salvador, Nicaragua en Costa Rica. De zetel van de Hondurese binnenlandse regering werd afwisselend in Tegucigalpa en Comayagua gevestigd om binnenlandse verdeeldheid te voorkomen. Op 26 oktober 1838 werd Honduras een soevereine staat en in 1840 werd de conservatief Francisco Ferrera tot president gekozen.
Aan het einde van de 19e eeuw groeide de Amerikaanse invloed in Honduras, zoals in het grootste deel van Midden-Amerika. Honduras groeide uit tot een bananenrepubliek, waarin grote bedrijven veel macht kregen. In 1910 huurde de Amerikaanse 'United Fruit Company' zelfs een groep criminelen uit New Orleans in om de regering omver te werpen, omdat deze te hoge belastingen zou rekenen.

Hierna vonden een lange reeks machtsovernames plaats.
In 1982 werd de eerste democratisch gekozen regering geïnstalleerd. De liberaal Roberto Suazo Córdova werd president. In diezelfde periode werd in de Verenigde Staten Ronald Reagan gekozen tot president. Reagan en Córodova gingen militaire betrekkingen aan: Amerikaanse troepen werden in Honduras gestationeerd met als doel het controleren van communistische bewegingen in Nicagarua en El Salvador. In 1998 richtte de orkaan Mitch een ravage aan in Honduras.
In 2006 kwam de liberaal Manuel Zelaya aan de macht via vrije verkiezingen. Op 28 juni 2009 vond echter een staatsgreep plaats. De militaire macht ontvoerde president Manuel Zelaya naar Costa Rica als reactie op diens besluit een referendum uit te schrijven om de grondwet te veranderen, teneinde een herverkiezing van de president mogelijk te maken. Daar op volgend ontsloeg het parlement Zelaya als president en stelde parlementsvoorzitter en Zelaya's partijgenoot Roberto Micheletti als interim-president aan. Zelaya kreeg vrijwel direct de steun van de V.S., de E.U. en omringende landen. Ook een merendeel van het volk schaarde zich achter hem.



Visum: Niet nodig
Beste reistijd:

Het hele jaar door is het warm, het regenseizoen is minder aangenaam. Dit loopt van april tot midden december. De prijzen zijn dan wel lager en de hotels niet zo vol.