Panama Stad 27- 31 dec 2009
 
Panama Stad 27- 31 dec 2009

Nieuwjaar?

Ik was van plan om nieuwjaar in een grote stad te vieren, maar zoals al in het vorige verslag te lezen was, besloot ik om te proberen op de 31e met een zeilboot te vertrekken.
Één dag had ik al besteed aan het Panama kanaal, dus ik had nog 2 dagen om Panama Stad te verkennen. Genoeg voor deze keer, maar deze stad is me zo goed bevallen, wie weet of ik hier weer een keer terugkom...

De bus dropte me op het centrale busstation, en in grote steden is deze vaak buiten het centrum. Maar er rijden veel stads-krak-bussen (Diablos Rojos genaamd, oftewel Rode Duivels), die als een dolle door de straten scheuren, een attractie op zich.
De bus bracht me naar 'Avenida Centraal', een lange winkelstraat in de buurt van mijn hostel, in de wijk 'Casco Viejo'.
 
 
 
 
 

Luna

Luna's Castle was het hostel waar ik al een bed had besproken, al hadden ze mijn reservering niet in de computer gezet. Ondanks de december- drukte kreeg ik toch een bed in een slaapzaal, en het hostel had alles wat je hier vaker ziet, een gezamelijke keuken, internet (incl. Wi-fi), behulpzame, Engels sprekende medewerkers en schone bedden en toiletten.
Samen met het goede openbaar vervoer en de makkelijke grensovergangen is centraal Amerika echt een makkie om doorheen te reizen.

De stad

Panama Stad ligt in de baai van Panama, wat onderdeel is van de pacific. Een lange boulevard verbind de oude wijk Casco Viejo (vanaf 2003 een Unesco Werelderfgoedgebied) met de hoge skyline met wolkenkrabbers.
De oude wijk is heerlijk en deed veel reizigers aan Havana denken, mij ook. Met oude houten huizen, meestal erg vervallen, waar op elke verdieping vanaf kleine balkonnetjes mensen naar beneden blieken.

Sommige delen van de wijk zijn no-go zone, erg crimineel, zelfs overdag. Maar waar je als toerist wil zijn is veilig, de vele veilige parken, met prachtige oude kerken en coloniale gebouwen, echt fantastisch om door de wijk te slenteren...
Het leven speelt zich voornamelijk af op straat, dat willen zeggen dat de straatventers het druk hebben. Eten en drinken is erg goedkoop, 1 kerel verkocht hamburgers met sinaasappelsap voor 1 dollar, echt niet slecht. Maar er zijn ook goede restaurants en goede barren, al had de bar in het hostel bier voor een halve dollar tijdens happy hour, dus ik heb geen andere bar gezien.
 

Dezelfde route

Als je dezelfde kant op reist, kom je elkaar in centraal Amerika vaak tegen, zo ook met Harry en Tom & Claire. Omdat iedereen ook weer andere mensen kent, heb je ook al weer heel snel een grote groep mensen waar je mee bijkletst en, zoals in dit hostel, films mee kijkt (in de eigengemaakte filmzaal met groot scherm) en een pilsje mee drinkt.
 
Het doel was om een boot te nemen naar Columbia. en na een hoop regelwerk hadden we met vijf reizigers een boot geregeld van Panama naar Columbia. We hadden al vuurwerk, eten en drinken, zegt de zak van een kapitein op het laatste moment af!
Dus geen oud en nieuw op een tropisch eilandje, maar op oudjaarsavond een late vlucht naar Bogota, nóg mazzel dat niemand met oudjaar wil vliegen, kon ik nog een redelijk goedkope vlucht regelen...
Balen, even flink balen, maar op een gegeven moment moet je het van je af schudden, al had Claire daar nog wel wat moeite mee.
 
Ik ging weer op weg naar een nieuw avontuur, een paar landen in zuid Amerika, te beginnen in Bogota, Colombia...