Meer dan 1000 kilometer dit keer, naar Alula,

maar onderweg kwam ik een minder prettige verrassing tegen.

 

Ik stopte even langs de kant van de weg en kwam vast te zitten in het zand! Midden in de woestijn bij ongeveer 40 graden...!!!!

Ik probeerde mezelf uit te graven met stenen en zweet, totdat ik na een klein half uur ineens last van een Fata Morgana kreeg;

2 mannen (met ieder hun eigen vrachtwagentje) stopten, overlegden even en reden mijn autootje zo uit het zand...!?

Ik heb ze duizendmaal bedankt! Shukran!!!

De woestijn is trouwens nooit hetzelfde; dan weer rood, zwart, geel of wit zand. Met of zonder vee en struiken, mooie witte duinen en bergen. Een prachtig decor om in te rijden.

 

 

 

 

Alula is een een eeuwen oude oasis- stad, waar veel wierrook werd verhandeld, in de eeuwen dat hier voornamelijk nog nomaden woonden. De oude wijken bestaan nog, deels opgeknapt en nog bewoonbaar en deels als ruïnes.

 

Ik kwam vooral voor Madain Salih, oftewel Hegra, 11 tombes die door dezelfde bouwers als Petra in de woestijn zijn gehakt.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De toegangskaarten waren echter helemaal uitverkocht voor de komende week, zelfs! Shit!!!

 

 

 

Dat was wel even balen, want zelfs lokale mensen zijn steeds verrast van wat open en dicht en volgeboekt is.

Er liepen meer bezoekers te mopperen, dat ze speciaal naar Alula hiervoor waren gekomen.

 

 

 

 

 

  

Ik moet zeggen dat de knop dan ook wel weer zo omstaat, zeker in deze prachtige omgeving en met een heerlijke kamer met wifi bij Loryn hotel.

 

Deze was wel veruit de duurste kamer van deze reis, maar soms mag wat luxe ook wel een keer.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ik bezocht nog wel de olifantenrots en een prachtig uitzichtpunt over de stad, voordat ik na een heerlijke Arabische maaltijd, al weer naar mijn bedje ging.

 

Charlotte zegt dat ik vaker een selfie moet nemen en in mijn verslagen moet zetten.

Bij deze... ;-) 

 

Na een lekkere pizza (mag wel een keer westers eten... ) de volgende morgen weer op tijd op pad.

 

Ik ging alweer naar de laatste stop van deze reis.